Over vergeving
Op zondag 26 april had de dienst als thema 'vergeving'. Naar aanleiding van de gedachten over vergeving van Jacques Derrida liepen we een beslisboom door, die via deze link terug te vinden is:
In het kort: vergeving gebeurt pas echt als het gaat om iets onvergeeflijks. Alles wat te vergeven is, is het niet waard om vergeving genoemd te worden. Het gaat dan meer om kwijtschelding (bijvoorbeeld de gratie van de koning), verzachting (hij/zij bedoelde het vast niet zo), of vergeten (de tijd heelt alle wonden, laten we het er niet meer over hebben).
Dan krijg je de vreemde conclusie: het enige wat dan echt vergeven kan worden, is het onvergeeflijke.
Kern van de boodschap: met het verhaal van Pasen in het achterhoofd, blijf bezig met vergeving, hoe moeilijk ook. Hoe moeilijker het is, hoe meer de situatie misschien vraagt om vergeving. Het is soms de enige manier om uit een spiraal van geweld of opgeven te komen, en richting te vinden naar geloof hoop en liefde toe. De dwaasheid van geloven is soms om het onmogelijke te proberen, en wie zet dan de eerste stap...
Wie verder wil lezen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Vergeving_(algemeen)
https://www.bruna.nl/images/active/InkijkPDF/cb/9789025905934.pdf
Iets pittiger in het Engels: https://that-which.com/derrida-on-forgiveness-and-the-unforgivable/
